Rozdział pierwszy: Teologiczna koncepcja relikwii (relikwii) świętych A- Ogólna koncepcja wyrażenia relikwie (relikwie) świętych: Słowo relikwie w języku greckim i łacińskim […]
Poprzez wcielenie wszystko zostaje osiągnięte. Albo raczej obecny jest sam Bóg, który jest wszystkim. Zamiast symboli i rysunków, zamiast cieni, pojawiają się w nim
لا نخالف المعمدانيّين بأنّ العهد الجديد سمّى المؤمنين المجاهدين “قدّيسين”. ولكنّنا نخالفهم حول أمور عديدة، منها: سبل تحقيق القداسة، وحقّ
Osoba oświecona boskimi, niestworzonymi czynami „rozjaśnia w swoim sercu poznanie chwały Bożej, tej chwały, która jest na obliczu Chrystusa”, staje się „uczestnikiem Bożej chwały” i „uczestnikiem świętość Boga”. Chrześcijanin żyjący w łasce Bożej staje się „członkiem Ciała Chrystusowego”, to znaczy częścią wcielonego Ciała Bożego, żyje tym samym życiem co Chrystus i promieniuje boskim światłem.
Są to Teognetus, Rufus, Antypatros, Teostik, Artamon, Magnus, Teodot, Tomaszjusz i Filemon. Pochodzili z różnych miejsc i byli w różnym wieku. Ich pozycja w społeczeństwie była zróżnicowana
Należą do siedemdziesięciu apostołów i byli uczniami św. Pawła Apostoła.
Imię tego świętego brzmiało „Ruh”, zanim nawrócił się na wiarę chrześcijańską. Był jednym ze szlachciców miasta Damaszek i mieszkał w pobliżu klasztoru
(Chrystus umiłował Kościół i wydał za niego samego siebie) (Efezjan 5:25). (Kościół stanowi jedno z Panem. Ona jest Jego Ciałem, Jego ciałem i Jego kośćmi. Kościół jest winoroślą.
تغنّى الخدمة الإلهية وصلوات الكنيسة الأرثوذكسية بقداسة الله. فهو “القدّوس الواحد” الذي تسجد له كل ركبة في كل زمان ومكان.
Święci: Kiedy Apostoł Paweł nazywa chrześcijan „świętymi”, ma na myśli, że są oni „oddzieleni”. Kiedy Piotr opisuje Kościół jako „wspólnotę kapłańską”.
Tytuł książki wraz z treścią pierwszej i drugiej części. 1. Rozdział pierwszy: Wprowadzenie do wydarzeń pomiędzy Ignacym a Focjuszem, patriarchą Konstantynopola.
يشكل التقليد الإلهي والرسولي الرصيد العام لكل إيمان الكنائس الأولى، الذي بقى أساساً لدستور إيمان الكنيسة الجامعة كلها. ولقد ذكرنا
