Maqara Al-Katib powiedział: Chciałem wjechać do Aleksandrii, aby zaspokoić niektóre swoje potrzeby, a kiedy wszedłem do miasta, na zewnątrz spotkał mnie nieznany mężczyzna […]

كان أنبا دانيال، سائراً مرةً مع تلميذِه في طريقٍ، فلما قربا من موضعٍ يقال له أرمون المدينة، قال لتلميذِه: «امضِ

هذا هو الترتيب العفيف المحبوب لدى الرب: ألا تتلفت عينا الإنسانِ هنا وهناك، ليكن نظرُه إلى قدامهِ فقط، لا يتكلم

Abba Youssef powiedział abba Besirowi: „Nie mogę panować nad swoim językiem”. Szejk powiedział: „Jeśli będziesz mówić, nie zaznasz spokoju”.

قال شيخٌ: «إذا جلستَ في قلايتِك، فلا تكن مثلَ قبرٍ مملوءٍ من النجاسات، ولكن كن مثل إناءٍ مملوءٍ ذهباً كريماً،

سأل أخٌ شيخاً: «يا أبي إني أشتهي أن أحفظَ قلبي». فقال له الشيخ: «كيف يمكنك أن تحفظَ قلبَكَ، وفمُكَ، الذي

Rozmawiali o wolnej, czystej i spokojnej dziewicy w jej domu. Zakochał się w niej zły młodzieniec i nie przestawał przychodzić do jej domu, kiedy dziewica się poczuła

Czyste usta mówią dobre rzeczy, cieszą swego właściciela i przynoszą radość swoim słuchaczom. Ten, którego mowa jest uporządkowana i czysta, i który ma czyste serce, jest synem dziedzictwa Chrystusowego.

Niech brat, który zostaje z wami, będzie jak syn i uczeń, a jeśli popełni błąd i coś zepsuje, upomnij go i wyjaw mu swój błąd, aby nie wrócił.

Mówiono, że jeden z ojców siedział na odległej prerii i milczał, aż pewnego dnia jego uczeń zapytał go: „Dlaczego, ojcze?”

وقال أيضاً: «لو أننا نحبُّ اللهَ مثلما نحبُّ أصدقاءَنا، لكنا مغبوطين، لأنني رأيتُ مَن أحزن صديقَه، فلم يجد هدوءاً حتى

ذكروا عن أحدِ الإخوةِأنه كان مجاوراً لشيخٍ من المشايخ له فضلٌ، فكان يدخل في قلايتِه كلَّ يومٍ ويسرق ما يجده