Osoba oświecona boskimi, niestworzonymi czynami „rozjaśnia w swoim sercu poznanie chwały Bożej, tej chwały, która jest na obliczu Chrystusa”, staje się „uczestnikiem Bożej chwały” i „uczestnikiem świętość Boga”. Chrześcijanin żyjący w łasce Bożej staje się „członkiem Ciała Chrystusowego”, to znaczy częścią wcielonego Ciała Bożego, żyje tym samym życiem co Chrystus i promieniuje boskim światłem.

Człowiek nie będzie mógł poznać Bożej prawdy, czyli nie będzie mógł poznać istoty Boga, a zna jedynie niestworzone działania Boga, czyli Jego skutki. Jednak tradycja kościelna i Biblia mówią o konkretnych ukazaniach się Boga, z których najważniejszym jest Jego ukazanie się Abrahamowi w postaci trzech aniołów. Ojcowie Kościoła mówią, że to wydarzenie jest pierwszym pojawieniem się Trójcy Świętej w Starym Testamencie

Musimy zatem rozróżnić istotę Boga od Jego boskich działań. Człowiek nie może poznać istoty Boga, ale może poznać jego działania lub zdolności, które są nierozerwalnie związane z jego istotą. Dlatego ojcowie porównali go do promienia słońca, który działa poza jego zasięgiem (słońce), mimo że nie jest od niego oddzielony

Przez poznanie Boga nie mamy na myśli zrozumienia Go poprzez logikę, ale raczej poprzez osobiste spotkanie z Nim. Kiedy człowiek całkowicie poddaje się Bogu i pragnie Go spotkać, a jego dusza za Nim tęskni, a po przejściu przez ciemną chmurę niewiedzy, Bóg przychodzi do niego i oświetla wszystko wokół niego i objawia mu się.