Kazanie siedemnaste: List do Rzymian – rozdział dziewiąty
„Prawdę mówię w Chrystusie. Nie kłamię, a sumienie moje świadczy o mnie w Duchu Świętym” (Rz 9,1). 1 Czy moje słowa nie […]
„Prawdę mówię w Chrystusie. Nie kłamię, a sumienie moje świadczy o mnie w Duchu Świętym” (Rz 9,1). 1 Czy moje słowa nie […]
لقد مضى الرسول في موضوع آخر، بينما ترك موضوع الخلاص كأمر مُسلّم به مكتفياً بما أظهره لنا. هذا الموضوع
” فإننا نعلم أن الناموس روحي وأما أنا فجسدي مبيع تحت الخطية” (رو14:7). 1 ـ ولأن الرسول بولس قال
بعد أن انتهي من الكلام عن التعاليم العملية الأخلاقية، نجده يعود مرة أخرى للتعاليم الإيمانية قائلاً: ” أم تجهلون أيها
” لأنه إن كنا قد صرنا متحدين معه بشبه موته نصير أيضاً بقيامته” (رو5:6). 1 ـ هذا الذي قلته
” من أجل ذلك كأنما بإنسان واحد دخلت الخطية إلى العالم وبالخطية الموت وهكذا اجتاز الموت إلى جميع الناس إذ
” لكن لم يُكتب من أجله وحده أنه حُسب له براً بل من أجلنا نحن أيضاً الذين سيحسب لنا الذين
1 ـ ” فماذا نقول إن أبانا إبراهيم قد وجد حسب الجسد ” (رو1:4). بعدما قال إن العالم صار
” فماذا إذاً أنحن أفضل (كيهود)؟ كلاّ البتة. لأننا قد شكونا أن اليهود واليونانيين أجمعين تحت الخطية. كما هو مكتوب
„Oto nazywasz się Żydem i ufasz Prawu, i chlubisz się Bogiem, i znasz Jego wolę, i rozpoznajesz, co jest przeciwne, ucząc się z Prawa” (2,17-18).
Powiedziawszy to, powtórzył te same słowa jeszcze raz, z większą surowością, aby zacisnąć na nich pętlę, mówiąc: „Dlatego nie masz wymówki, człowiecze”.
Prawda zbawienia w Chrystusie nie jest statyczną literą, którą można zapisać w księdze. Jest to skarb, który Pan dał apostołom, aby ich zjednoczenie było pewną gwarancją posiadania przez nich prawdy zbawienia. Apostołowie przekazali ten skarb biskupom, aby dopełnili orędzie, w ich jedności z Kościołem – Ciałem Chrystusa, w którym działa Duch Święty i czyniąc to, nie wyrażają własnego zdania, ale raczej wolę Ducha Świętego zamieszkiwanie w Kościele.