Historia Świadków Jehowy
„Świadkowie Jehowy” zostali założeni przez amerykańskiego kaznodzieję, który zasłynął pod koniec XIX wieku, Charlesa Russella. Urodził się w Pittsburghu w 1853 roku w [...]
„Świadkowie Jehowy” zostali założeni przez amerykańskiego kaznodzieję, który zasłynął pod koniec XIX wieku, Charlesa Russella. Urodził się w Pittsburghu w 1853 roku w [...]
Nie ma tu żadnego wypaczenia znaczeń posługi liturgicznej (Boskiej Mszy) i jej zbawczych skutków, jak to można przeczytać w pismach niektórych grup chrześcijańskich, zwłaszcza
Cerkiew prawosławna w swoich modlitwach nazywa śmierć „senem”, ponieważ wierzy w „osobiste istnienie po śmierci” i ma nadzieję, że wszyscy, którzy zasnęli, zmartwychwstaną.
Adwentyści to amerykańscy szyici (posiadający kilka ośrodków w naszym kraju) założeni przez Williama Millera (1782-1849) po jego oddzieleniu od „baptystów”.
Adwentyści to amerykańscy szyici (posiadający kilka ośrodków w naszym kraju) założeni przez Williama Millera (1782-1849) po jego oddzieleniu od „baptystów”.
Adwentyści fałszywie i judaistycznie oskarżają chrześcijan o naruszenie prawa poprzez zaniedbywanie obowiązku „sabatu”, jak go definiowano w starożytności (Wj 20:8-11), ponieważ jest to „sabat”, jak
Pani Ellen White w swojej książce: The Great Struggle wspomina, że Marcin Luter (1482-1546), pierwszy przedstawiciel ruchu protestanckiego, powiedział: „The Great Struggle
Nie podejmowalibyśmy – w kontekście mówienia o błędach adwentystów dnia siódmego – tego tematu (rozmowy z duchami), gdyby adwentyści dnia siódmego nie oskarżali Kościoła.
المملكة الألفيّة هي فكرة يعتقد بها اليوم بعض الفرق المبتدعة، ومضمونها – باختصار كلّي- أن الأبرار القائمين من الموت، في
أحس المسيحيون الأوائل بأن يسوع الذي ارتفع إلى السماء إنما هو آتٍ سريعاً (أعمال 1: 9 – 11). وكان الرب
Adwentyści dnia siódmego uważają prawo Starego Testamentu za „absolutne i niezmienne” (The Seventh-day Adventist Faith, 404). Każdy, kto czytał ich pisma, wie, że zniekształcają
Adwentyści Dnia Siódmego wierzą, że są najczystszymi ludźmi. Oni – jak sami siebie uważają – nie zgubili się, jak wielu chrześcijan, ponieważ oni sami „odeszli” od nauk.