Wojna Kościoła nie jest zatem skierowana przeciwko ciału, ale przeciwko jego pragnieniom. Jeśli człowiek nowego stworzenia zostanie wyzwolony ze swoich zepsutych pragnień, jego zmysły i całe ciało staną się czyste i świetliste, a wszystko wokół niego będzie promieniować miłością i chwałą Bożą. W życiu świętych naszego Kościoła są przykłady wyzwolenia z niewoli namiętności

Osoba oświecona boskimi, niestworzonymi czynami „rozjaśnia w swoim sercu poznanie chwały Bożej, tej chwały, która jest na obliczu Chrystusa”, staje się „uczestnikiem Bożej chwały” i „uczestnikiem świętość Boga”. Chrześcijanin żyjący w łasce Bożej staje się „członkiem Ciała Chrystusowego”, to znaczy częścią wcielonego Ciała Bożego, żyje tym samym życiem co Chrystus i promieniuje boskim światłem.

Wyższe narodzenie, o którym mówi Chrystus, to „obmycie drugiego narodzenia i odnowa pochodząca od Ducha Świętego”, czyli otrzymanie Ducha Świętego przez chrzest dokonywany w imię Trójcy Świętej. To obecność Ducha Świętego odnawia narodzenie człowieka. Ta obecność dokonuje się w Kościele poprzez sakrament chrztu i inne sakramenty

Prawda zbawienia w Chrystusie nie jest statyczną literą, którą można zapisać w księdze. Jest to skarb, który Pan dał apostołom, aby ich zjednoczenie było pewną gwarancją posiadania przez nich prawdy zbawienia. Apostołowie przekazali ten skarb biskupom, aby dopełnili orędzie, w ich jedności z Kościołem – Ciałem Chrystusa, w którym działa Duch Święty i czyniąc to, nie wyrażają własnego zdania, ale raczej wolę Ducha Świętego zamieszkiwanie w Kościele.

Kościół jest łącznikiem między samymi ludźmi i między nimi a Bogiem, w formie partnerstwa istniejącego między Trójcą Świętą. W tym sensie w Raju istniał Kościół, ale upadek człowieka od pierwszej komunii doprowadził do Kościół przenoszący się z Raju na Ziemię.