Chrzest wprowadza człowieka w sferę duchową, jest więc powołany do walki z siłami zła, które atakują go z zewnątrz za pośrednictwem zmysłów, które rodzą namiętności. Dlatego musi odłożyć na bok wszystko, co oddala go od miłości Boga i wszystko, co prowadzi go do egoistycznych przejawów wypaczających miłość Boga i braci, aby mógł zwyciężyć w walce z egoistycznymi pragnieniami i tendencjami.

W okresie następującym po epoce apostolskiej pozycja apostołów w Kościele, zgodnie z definicją biblijną, przeszła na biskupów. Władza biskupa we wczesnym Kościele była władzą Chrystusa i Kościoła, a nie władzą osobistą. Tak jak apostołowie mieli „umysł Chrystusowy”, tak i decyzje, które podejmowali w sprawach kościelnych, były kierowane przez Ducha Świętego, a nie od nich.