Otwarcie Księgi: Chwała królowi Al-Wahhabowi, który oswaja serca i objawia prawdę w Księdze, jako wskazówki i przewodnictwo dla jego stworzenia oraz światło wyjaśniające jego wzniosłą chwałę i chwałę. Jeśli chodzi o po […]
كتاب التيبيكون: اى ترتيب الفروض الكنائسية، يشتمل على كيفية اقامة كل الفروض والصلوات والاحتفالات الكنائسية على مدار السنة تمت طباعة
Aby lepiej zrozumieć sens liturgii i jej prawdziwy, kompleksowy wymiar, trzeba zacząć od jej koncepcji jako relacji między Bogiem a człowiekiem. Więc kto
ز – الآلام والقيامة 14: 1 – 16: 8 الخصائص العامة للروايات الإنجيلية حول الآلام: (1) قبل تفسير الرواية عن
لكي نصل إلى فهم الكتاب فهماً روحياً أي كاملاً لا منطقياً بالعقل فقط هناك مبادئ أساسية ثلاثة: أولاً: تفسير الكتاب
Drugie wyjaśnienie dotyczy lokalizacji księgi. Gdzie go znajdziemy? Gdzie szukamy jego znaczenia i rozumiemy? Bezpośrednią odpowiedzią na to pytanie jest otwarcie Tory
Życie świętych jest tym samym życiem, co Chrystus, trwającym przez wieki. Jesteśmy z nimi zjednoczeni na podstawie natury ludzkiej, którą Chrystus zreformował poprzez swoje wcielenie, śmierć i zmartwychwstanie. W Boskiej Liturgii, zwłaszcza w sakramencie dziękczynienia, uczestniczymy w życiu Chrystusa i jego wydarzeniach oraz w życiu świętych, ponieważ wszyscy jesteśmy, Chrystus, święci i my, jednym ciałem, i wszyscy jesteśmy „ jeden w Chrystusie Jezusie”.
Mansour ibn Sarjun, imię św. Jana, urodził się około roku 655 n.e. w Damaszku, ówczesnej stolicy Umajjadów, ze starożytnej rodziny.
Przed ofiarą Chrystusa na krzyżu modlił się żarliwie za wszystkich, którzy uwierzą w Jego imię, prosząc Ojca, aby zachował ich w jedności Bożej. Te słowa Chrystusa nie są wezwaniem do jedności zewnętrznej, ale absolutnej jedności wewnętrznej, na wzór jedności trzech Osób Trójcy Świętej, czyli tej, którą człowiek utracił wskutek upadku. Opiera się na trzech hipostazach i reprezentuje je, co oznacza zbawienie i doskonałość człowieka.
Życie naszego sprawiedliwego ojca u św. Grzegorza Plamasa, cudownego i błyskotliwego arcybiskupa Salonik w XIV wieku. Napisał biografię
Kościół jest oczywiście „apostolski”, ale jest także patrystyczny. Zasadniczo jest to „Kościół Ojców”. Tych dwóch „cech” nie można rozdzielić, a ponieważ jest „patrystyczna”, jest prawdziwie „apostolska”. Świadectwo ojców to coś więcej niż rys historyczny i więcej niż głos z przeszłości.
Problem prawidłowej interpretacji Biblii pozostawał ostry aż do IV wieku, podczas zmagań Kościoła z arianami, a jego dotkliwość była mniejsza niż w II wieku, podczas oporu gnostyków, sebalistów i montanistów. Wszystkie strony konfliktu uciekały się do tej księgi do tego stopnia, że heretycy cytowali – i nadal to robią – jej rozdziały i wersety oraz odwoływali się do jej autorytetu.
