W rozmowie Jezusa z uczonym w Prawie w Izraelu, który przyszedł go wystawić na próbę, stajemy przed pytaniem, które Jezus stawia w odpowiedzi na swoje pytania dotyczące tematu życia wiecznego:

Przez Kazanie na Górze rozumie się kazanie przekazane przez Mateusza Ewangelistę w trzech pełnych rozdziałach (5-7) i jest ono bogate w nauczanie, że

Od początku Kościoła słowo „przypowieść” było stosowane do każdej historii opowiedzianej przez Jezusa w celu zilustrowania jego nauk. Jest to sztuka znana w Starym Testamencie (por

(Mateusza 5:17-48). Jezus nie przyszedł, aby ustanowić nowe prawo w miejsce starego. Podał prawdziwe znaczenie starożytnego prawa, a to nieprawda

Jan Chrzciciel – „szlachetny i pełen chwały poprzednik”, jak nazywają go nasze rytuały – jest uważany za łącznika pomiędzy Starym i Nowym Testamentem. Przedstawił się

يبدأ تاريخ التدبير الإلهي في العهد القديم مع شخصية عظيمة هي ابراهيم، الذي اسمه يعني “أبا الكثرة”. وفي العهد الجديد

Ewangelia Marka nie wskazuje żadnego motywu poddania się Jezusa. Późniejsze Ewangelie (Mateusz, Łukasz i Jan) wskazują na dwa czynniki: W Ewangelii Mateusza 26:

 Odpowiemy na to pytanie w trzech aspektach: 1. Chronologiczne umiejscowienie Ostatniej Wieczerzy w stosunku do żydowskiej Paschy. 2- Charakterystyka Ostatniej Wieczerzy Wielkanocnej.

Proroctwo w Starym Testamencie jest bezpośrednim objawieniem Boga skierowanym do świata poprzez języki proroków. A prorocy to nie tylko ci, którzy to zrobili

 أعطى العهد الجديد لموضوعات العهد القديم الرئيسة مفاهيم جديدة على ضوء التعاليم التي أتى بها السيد المسيح. فكان الكلام في

Objawienia w Biblii są środkiem komunikacji. W Starym Testamencie Bóg pojawia się poprzez przejawy lub jest obecny poprzez