Życie świętych jest tym samym życiem, co Chrystus, trwającym przez wieki. Jesteśmy z nimi zjednoczeni na podstawie natury ludzkiej, którą Chrystus zreformował poprzez swoje wcielenie, śmierć i zmartwychwstanie. W Boskiej Liturgii, zwłaszcza w sakramencie dziękczynienia, uczestniczymy w życiu Chrystusa i jego wydarzeniach oraz w życiu świętych, ponieważ wszyscy jesteśmy, Chrystus, święci i my, jednym ciałem, i wszyscy jesteśmy „ jeden w Chrystusie Jezusie”.

Wyższe narodzenie, o którym mówi Chrystus, to „obmycie drugiego narodzenia i odnowa pochodząca od Ducha Świętego”, czyli otrzymanie Ducha Świętego przez chrzest dokonywany w imię Trójcy Świętej. To obecność Ducha Świętego odnawia narodzenie człowieka. Ta obecność dokonuje się w Kościele poprzez sakrament chrztu i inne sakramenty

Duch Święty nie jest obcy naturze Ojca, gdyż pochodzi z Jego istoty, co oznacza, że obaj są jednej istoty. Człowiek nie może dojść do tej prawdy sam, musi go prowadzić sam Duch Święty i nie możemy stawiać mu granic, oddzielać go od Ojca i Syna.