Osoba oświecona boskimi, niestworzonymi czynami „rozjaśnia w swoim sercu poznanie chwały Bożej, tej chwały, która jest na obliczu Chrystusa”, staje się „uczestnikiem Bożej chwały” i „uczestnikiem świętość Boga”. Chrześcijanin żyjący w łasce Bożej staje się „członkiem Ciała Chrystusowego”, to znaczy częścią wcielonego Ciała Bożego, żyje tym samym życiem co Chrystus i promieniuje boskim światłem.

Duch Święty nie jest obcy naturze Ojca, gdyż pochodzi z Jego istoty, co oznacza, że obaj są jednej istoty. Człowiek nie może dojść do tej prawdy sam, musi go prowadzić sam Duch Święty i nie możemy stawiać mu granic, oddzielać go od Ojca i Syna.

Chrystus jest doskonałym Bogiem i doskonałym człowiekiem. Zjednoczył w swojej osobie istotę boskości i istotę natury ludzkiej, które przyjął, ciało i rozumną duszę, wszystko to przyjął, aby je uświęcić. . Prawda jest taka, że był doskonały, to znaczy posiadał całą naturę Boską i przyjął mnie w całości, to znaczy przyjął całą naturę ludzką. Zjednoczył wszystkich ze wszystkimi, aby wszystkim dać zbawienie, czyli całej naturze, bo czego nie zabrane, nie da się wyleczyć.