الرسالة الفصحية السابعة
عيد القيامة في 30 مارس 335م. لنحمل سمات المصلوب! كتب بولس الطوباوي إلى أهل كورنثوس أنه يحمل في جسده على […]
عيد القيامة في 30 مارس 335م. لنحمل سمات المصلوب! كتب بولس الطوباوي إلى أهل كورنثوس أنه يحمل في جسده على […]
Wielkanoc 7 kwietnia 334 r. Koncepcja Eid, moi umiłowani... Bóg po raz kolejny sprowadził nas na okres Eid i to poprzez swoją miłość
عيد القيامة في 7 برمودة 48 (1) / 2 أبريل 332م (أرسلت هذه الرسالة من البلاط الإمبراطوري بواسطة أحد الجنود(2))
5. Wstałem, aby otworzyć mojemu umiłowanemu; Ręce moje ociekają mirrą i palce moje ociekają mirrą na klamkę zamka. 6- Otworzyłem przed moim umiłowanym, ale mój ukochany odwrócił się i przeszedł.
” فإذاً أيها الاخوة نحن مدينون ليس للجسد لنعيش حسب الجسد. لأنه إن عشتم حسب الجسد فستموتون. ولكن إن كنتم
بعد أن انتهي من الكلام عن التعاليم العملية الأخلاقية، نجده يعود مرة أخرى للتعاليم الإيمانية قائلاً: ” أم تجهلون أيها
” أتكلم إنسانياً من أجل ضعف جسدكم. لأنه كما قدمتم أجسادكم عبيداً للنجاسة والإثم للإثم هكذا الآن قدموا أعضاءكم عبيداً
” لأنه إن كنا قد صرنا متحدين معه بشبه موته نصير أيضاً بقيامته” (رو5:6). 1 ـ هذا الذي قلته
” فماذا نقول أنبقى في الخطية لكي تكثر النعمة؟ حاشا ” (رو1:6). يبدأ الرسول هنا بالحديث عن السلوك الأخلاقي
” من أجل ذلك كأنما بإنسان واحد دخلت الخطية إلى العالم وبالخطية الموت وهكذا اجتاز الموت إلى جميع الناس إذ
Śmierć jest skutkiem nowego stanu, w jaki człowiek wszedł po upadku, i jest spowodowana grzechem. W ten sposób stał się wrogiem człowieka. Ale to życie to tylko hotel. Wchodzimy do niego i spędzamy w nim całe nasze obecne życie. Staramy się jednak wyjść z tego z dobrą nadzieją. Nie możemy tu zostawić niczego, co moglibyśmy tam przeoczyć.
Staje się jasne, że wcześniejsze wzmianki Starego Testamentu wskazują nie tylko na wydarzenie ukrzyżowania Chrystusa, ale także na sam znak krzyża, czyli „znak Syna Człowieczego”, który będzie ostatecznym sztandarem zwycięstwa podczas triumfalnego przyjścia Pana. Krzyż Pański jest wyrazem nieograniczonej miłości Boga i zarazem nieograniczonej wartości człowieka. Nie ma większego wyrazu miłości Bożej niż Krzyż i nie ma większego postępu dla człowieka niż jego wniebowstąpienie do rzeczywistości Krzyża. .