Życie świętych jest tym samym życiem, co Chrystus, trwającym przez wieki. Jesteśmy z nimi zjednoczeni na podstawie natury ludzkiej, którą Chrystus zreformował poprzez swoje wcielenie, śmierć i zmartwychwstanie. W Boskiej Liturgii, zwłaszcza w sakramencie dziękczynienia, uczestniczymy w życiu Chrystusa i jego wydarzeniach oraz w życiu świętych, ponieważ wszyscy jesteśmy, Chrystus, święci i my, jednym ciałem, i wszyscy jesteśmy „ jeden w Chrystusie Jezusie”.

Wojna Kościoła nie jest zatem skierowana przeciwko ciału, ale przeciwko jego pragnieniom. Jeśli człowiek nowego stworzenia zostanie wyzwolony ze swoich zepsutych pragnień, jego zmysły i całe ciało staną się czyste i świetliste, a wszystko wokół niego będzie promieniować miłością i chwałą Bożą. W życiu świętych naszego Kościoła są przykłady wyzwolenia z niewoli namiętności

Człowiek został stworzony na obraz Boga i od początku był parą, czyli mężczyzną i kobietą. Tak jak Bóg, Trójjedyna Osoba, nie był pojedynczy, tak też i człowiek. Doktryna o Trójcy Świętej, która wyraża się w jedności w istocie i trójcy w hipostazach, jest podstawową prawdą, która wyraża także prawdę człowieka. Dlatego mężczyzna został stworzony od początku jako para, czyli mężczyzna i kobieta.

Wyższe narodzenie, o którym mówi Chrystus, to „obmycie drugiego narodzenia i odnowa pochodząca od Ducha Świętego”, czyli otrzymanie Ducha Świętego przez chrzest dokonywany w imię Trójcy Świętej. To obecność Ducha Świętego odnawia narodzenie człowieka. Ta obecność dokonuje się w Kościele poprzez sakrament chrztu i inne sakramenty

Gdy tylko człowiek upadł, rozpoczął swoją wielką przygodę. Miłość, która łączyła go z Bogiem i resztą stworzenia, została zerwana, a wszystko w niej podzielone. Sam człowiek został podzielony i nie wracając do Boga, stał się istotą samolubną.

Musimy zatem rozróżnić istotę Boga od Jego boskich działań. Człowiek nie może poznać istoty Boga, ale może poznać jego działania lub zdolności, które są nierozerwalnie związane z jego istotą. Dlatego ojcowie porównali go do promienia słońca, który działa poza jego zasięgiem (słońce), mimo że nie jest od niego oddzielony

Przez poznanie Boga nie mamy na myśli zrozumienia Go poprzez logikę, ale raczej poprzez osobiste spotkanie z Nim. Kiedy człowiek całkowicie poddaje się Bogu i pragnie Go spotkać, a jego dusza za Nim tęskni, a po przejściu przez ciemną chmurę niewiedzy, Bóg przychodzi do niego i oświetla wszystko wokół niego i objawia mu się.