2:8 - İki tabiatın birliğinin kalıcılığı ve Kristolojik farklılığın sonucu
A - İki tabiatın birliğinin devamlılığı. A - İki tabiatın birliği, Müjde zamanından çağların sonuna kadar herhangi bir zamanda ayrılığa maruz kalmış mıdır?
A - İki tabiatın birliğinin devamlılığı. A - İki tabiatın birliği, Müjde zamanından çağların sonuna kadar herhangi bir zamanda ayrılığa maruz kalmış mıdır?
شفاء المخلّع في كفرناحوم: “1 ثُمَّ دَخَلَ كَفْرَنَاحُومَ أَيْضًا بَعْدَ أَيَّامٍ، فَسُمِعَ أَنَّهُ فِي بَيْتٍ. 2 وَلِلْوَقْتِ اجْتَمَعَ كَثِيرُونَ حَتَّى
المسيح إله تام وإنسان تام، وحّد في شخصه جوهر الألوهة وجوهر الطبيعة الإنسانية التي اتّخذها كلها، جسداً ونفساً ناطقة، أخذها كلها لكي يقدسها. والحقيقة انه كان كاملاً، أي حائزاً الطبيعة الإلهية كلها، واتخذني بكلّيتي، أي اتخذ الطبيعة الإنسانية كلها. فوحّد الكل بالكل لكي يمنح الخلاص للكل، أي للطبيعة كلها، لأن ما لا يُتّخذ لا يشفى.
رأينا أن طبيعة الإنسان نفسها قد تحوّلت، نتيجة السقوط. وتالياً، فان آدم نقل إلى ذريته إرثاً ثقيلاً، إذ أورثها طبيعة مريضة بالية، نصيبها الموت والفساد. فكيف يستطيع نسل آدم، أي الإنسانية كلها، أن يخلص؟
Metin: 14 “Ve sanki bir adam yolculukta hizmetçilerini çağırıp onlara mallarını vermiş gibi; 15 birine beş, birine iki, birine bir talant verdi. Herkes
Metin: Rab şöyle dedi: 10:32 Bu nedenle, beni insanların önünde tanıyanı, ben de onu göklerdeki Babamın önünde tanıyacağım.
13 وَلَيْسَ أَحَدٌ صَعِدَ إِلَى السَّمَاءِ إِلاَّ الَّذِي نَزَلَ مِنَ السَّمَاءِ، ابْنُ الإِنْسَانِ الَّذِي هُوَ فِي السَّمَاءِ. 14 «وَكَمَا رَفَعَ
32 وَكَانُوا فِي الطَّرِيقِ صَاعِدِينَ إِلَى أُورُشَلِيمَ وَيَتَقَدَّمُهُمْ يَسُوعُ، وَكَانُوا يَتَحَيَّرُونَ. وَفِيمَا هُمْ يَتْبَعُونَ كَانُوا يَخَافُونَ. فَأَخَذَ الاثْنَيْ عَشَرَ أَيْضاً
Kilise, Mesih'i Tanrı ve Rab olarak tanıdıktan sonra, iman yapısında onun insanlığını kabul eder ve şunları beyan eder: "O, bizim uğrumuza ve kurtuluşumuz için Tanrı'dan inmiştir."
Bazıları Mesih'in Tanrı olmadığını, yalnızca bir insan olduğunu doğrulamak istediklerinde, çoğu zaman ayetlere başvurduklarını görürsünüz.
Luka İncili'nde (18:35-43) kör adam oradan geçmekte olan Rab İsa'ya seslenir, ona "Davut oğlu İsa" diye seslenir ve ondan şunu ister:
Luka İncili'nde (18:35-43) kör adam oradan geçmekte olan Rab İsa'ya seslenir, ona "Davut oğlu İsa" diye seslenir ve ondan şunu ister: