Apostolik Dönemi'ni takip eden dönemde havarilerin Kilise'deki konumu İncil'de tanımlandığı şekliyle piskoposlara geçti. İlk kilisede piskoposun yetkisi, Mesih'in ve kilisenin yetkisiydi ve kişisel bir otorite değildi. Tıpkı elçilerin "Mesih'in düşüncesine" sahip olmaları gibi, kilise meselelerinde aldıkları kararlar da Kutsal Ruh tarafından yönlendiriliyordu, onlar tarafından değil.