Mesih'in çarmıhta kurban edilmesinden önce, kendi ismine inanan herkes için hararetli bir dua sundu ve Babasından onları ilahi birlik içinde korumasını istedi. Mesih'in bu sözleri dış birliğe değil, Kutsal Üçlü'deki üç kişinin birliğine, yani insanın düşüş nedeniyle kaybettiği birliğe benzer şekilde mutlak iç birliğe bir çağrıdır. Üç hipostazı temel alır ve temsil eder ve insanın kurtuluşu ve mükemmelliği anlamına gelir.

Apostolik Dönemi'ni takip eden dönemde havarilerin Kilise'deki konumu İncil'de tanımlandığı şekliyle piskoposlara geçti. İlk kilisede piskoposun yetkisi, Mesih'in ve kilisenin yetkisiydi ve kişisel bir otorite değildi. Tıpkı elçilerin "Mesih'in düşüncesine" sahip olmaları gibi, kilise meselelerinde aldıkları kararlar da Kutsal Ruh tarafından yönlendiriliyordu, onlar tarafından değil.

Mesih'in bahsettiği üst doğum, "ikinci doğumun yıkanması ve Kutsal Ruh'tan gelen yenilenmedir", yani Kutsal Üçlü adına gerçekleşen vaftiz yoluyla Kutsal Ruh'u almaktır. İnsanın doğuşunu yenileyen Kutsal Ruh'un varlığıdır. Bu mevcudiyet, Kilise içinde vaftiz kutsallığı ve diğer kutsal törenler yoluyla gerçekleşir.

الكنيسة هي صلة الوصل بين البشر أنفسهم، وبينهم وبين الله، على صورة الشراكة القائمة بين الثالوث القدوس، وبهذا المعنى، كان ثمة كنيسة في الفردوس، لكن سقوط الإنسان من الشركة الأولى أدّى انتقال الكنيسة من الفردوس إلى الأرض.